یه بار رفته بودیم انقلاب در به در دنبال جایی بودیم واسه نهار خوردن آخرش یه جاییو پیدا کردیم زیر پله ای بود و من با کلی اکراه و اوشون با کلی ناراحتی که این جا کجاست دیگه رفتیم و غذا خوردیم اینی که میگم

داره به روزایی که نمیتونم بخوابم اضافه میشه...

میخواما

کابوسا نمیذارن...

گاهی وقتا دلم میخواد فارغ از زمان و مکان و جسم تبدیل بشم به دختری به اسم گندم که تو یکی از روستاهای کوهپایه نشین شمال تنها دغدغه اش قرار های بعد از ظهرش با خودش توی دشت باشه و نگرانیش فقط واسه ی بره ی تازه به دنیا اومدش باشه...

میگن هر عملی عکس العملی دارهاوایل که کارمو شروع کردم کسی که بهم کار یاد میداد خیلی بد اخلاق و کم طاقت و عصبی بود اما رفته رفته بهتر شد تا الان که رابطمون بهتره ولی نمشه شخصیتی که ازش دیدمو توی ذهنم پن

ارتباط چیز مزخرفیه

اون میاد از فکرش میگه

من گوش میدم

از اتفاقات اطرافش میگه

من گوش میدم

از بدبختیاش میگه

من گوش میدم

ته همه ی اینا نظرشم میگه

بازم من گوش میدم..

آخر پا میشم میرم و میگم این چیزای تو هیچ ربطی به من نداره

چند روزیه خودمو درگیر 40 قسمت بابالنگ دراز کردم ...

عجیب دوست دارم این دختر قوی رو..

الان که دارم اینو مینویسم از کارم استعفا دادم و 2 روز استراحت کردم و دنبال کار گشتم و 2 جا رفتم واسه مصاحبه و 1 روزه که میرم شرکت جدید که اونم اصلا جاشو دوست ندارم از پنچ شنبه هفته پیش تا الان ...همه